میاستنی
میاستنی
میاستنی گراویس
میاستنی گراویس یک بیماری خود ایمن مزمن عصبی- عضلانی است، که درآن سیستم ایمنی فرد، اشتباها به سلول های خود حمله می کند و منجر به ضعف عضلاتی می شود که مسئول تنفس و یا حرکات سایر قسمت های بدن، از جمله بازو و پاها هستند. علت این بیماری، اثر اتو انتی بادی ها بر محا اتصال عصب به عضله میباشد و تظاهر آن خستگی و ضعف پیشرونده در عضلات بدن میباشد.
ضعف عضلانی که به هنگام فعالیت بدنی شدت می گیرد، یکی از نشانه های بارز این بیماری است. ماهیچه های صورت، عضلات کنترل کننده حرکات چشم، گردن و یا جویدن، بیشتر تحت تاثیر این اختلال قرار می گیرند.
میاستنی
علت میاستنی گراویس
میاستنی گراویس، به دلیل اختلال در انتقال پیام های عصبی به عضلات رخ می دهد.
تیموس، که در بالای قفسه سینه قرار دارد، غده ای است که عملکرد ایمنی بدن را کنترل می کند و احتمالا با بیماری میاستنی گراویس در ارتباط می باشد. به نظر می رسد که این غده، دستورات نادرستی را به سلول های در حال رشد سیستم ایمنی می فرستد و در نهایت منجر به بروز اختلال اتوایمیون می شود.
علائم میاستنی گراویس
این اختلال، شروع ناگهانی دارد و احتمال دارد که علائم به سرعت تشخیص داده نشوند. در بیشتر موارد، ضعف عضلات چشم، افتادگی پلک و دوبینی بخصوص هنگام عصر و شب.بارزترین نشانه بیماری خواهد بود. اختلالات بلع و یا با عجله صحبت کردن، از دیگر علائم و نشانه های این بیماری می باشد. شدت بروز علائم در افراد متفاوت است. علائم و نشانه های میاستنی گراویس عبارت است از:
• افتادگی یکی از پلک ها و یا هر دو که اصطلاحا پتوزیس نامیده می شود.
• تاری دید، به علت ضعف عضلات کنترل کننده حرکات چشم ها
• تغییر در حالات صورت
• بلع دشوار
• تنگی نفس
• احساس ضعف در بازوها، دست، پاها و یا گردن
میاستنی گراویس در هر دو جنس (زن و مرد) اتفاق می افتد، اما بیشتر در میان زنان جوان (زیر 40 سال) و یا مردان (بالای 60 سال) دیده می شود. میاستنی یک بیماری وراثتی و یا واگیردار نیست. اما احتمال انتقال برخی آنتی بادی ها از مادر به جنین وجود دارد. عواملی از جمله، خستگی، استرس، بیماری و یا مصرف برخی از داروها، می توانند منجر به تشدید علائم این بیماری شوند.
تشخیص میاستنی گراویس
پزشک متخصص مغز و اعصاب با بررسی معاینات فیزیکی، آزمایش خون و اندازه گیری آنتی بادی ها، نوار عصبی و یا سی تی اسکن از قفسه سینه و غده تیموس به تشخیص میاستنی گراویس می پردازد.
درمان میاستنی گراویس
خوش بختانه، امروزه این بیماری قابل کنترل است و روش های درمانی بسیاری برای کنترل و کاهش ضعف عضلانی وجود دارد، از جمله:
• تیمکتومی (Thymectomy). در این روش، با برداشتن غده تیموس، علائم این بیماری کمتر خواهد شد و یا تعادل میان انتقال پیام های عصبی برقرار خواهد شد.
• داروهای مهار کننده کولین استراز. این قبیل دارو ها به بهبود انتقال پیام های عصبی و افزایش قدرت عضلات کمک می کنند.
• داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی. مکانیسم عمل این داروها به این صورت است که با سرکوب تولید آنتی بادی های غیر طبیعی، باعث بهبود و تقویت قوای عضلانی می شوند.
• پلاسمافرز. در این روش، آنتی بادی های غیر طبیعی در پلاسما از خون جدا می شوند و در مقابل، پلاسمای بهتری جایگزین می شود.
برخی از خدمات دکتر یاراحمدی فوق تخصص مغز و اعصاب :
با تشکر، مدیریت سایت دکتر یار احمدی فوق متخصص مغز و اعصاب
