آرشیو ماهانه: ژانویه 2018

اختلال پرخوابی

اختلال پرخوابی

پرخوابی، اختلال عصبی است که فرد نیاز شدیدی به خوابیدن پیدا می کند، به طوری که خواب شبانه نیز نیاز فرد را برطرف نخواهد کرد و فرد همواره احساس کمبود خواب دارد. افراد مبتلا به چنین اختلالی، هر لحظه که اراده کنند می توانند بخوابند.

این اختلال می تواند دردسر ساز شود، زیرا که فعالیت های فرد را تحت تاثیر قرار می دهد. پرخوابی عمدتا در سنین 17 تا 24 سال شایع می باشد.

اختلال-پرخوابی

اختلال-پرخوابی

علائم اختلال پرخوابی

خواب آلودگی و کمبود خواب، با وجود خواب کافی و مناسب، شایع ترین علامت پرخوابی است. این افراد ممکن است انرژی کمی داشته باشند و یا از مشکلات تمرکزی رنج ببرند. البته این اختلال می تواند ناشی از نارکولپسی یا پرخوابی ایدیوپاتیک(خواب آلودگی روزانه)، آپنه انسدادی خواب و یا مصرف برخی از داروها باشد.

انواع پرخوابی

سه نوع پرخوابی وجود دارد:

نوع حاد، که یک ماه و یا کمتر طول می کشد.

نوع نیمه حاد، که یک تا سه ماه طول می کشد.

نوع مزمن، که بیش از سه ماه طول می کشد.

علل پرخوابی

محققین بر این باورند که افزایش مواد نروشیمیایی در مغز که باعث خواب آلودگی می شود، می تواند از علل پرخوابی باشد. عواملی که احتمال پرخوابی را افزایش می دهند، عبارتند از:

  • نارکولپسی (خواب آلودگی روزانه) و آپنه خواب (مشکلات تنفسی به هنگام خواب)
  • کمبود خواب شبانه
  • آسیب به سر و یا بیماری های عصبی مانند مالتیپل اسکلروزیس (MS)
  • عوامل ژنتیکی (داشتن سابقه فامیلی در ابتلا به پرخوابی)
  • چاقی و اضافه وزن
  • مصرف دارو و الکل

جهت تشخیص پرخوابی، متخصص مغز و اعصاب، سوالاتی را در مورد میزان خواب شبانه فرد، عادات خواب و یا احساس خواب آلودگی روزانه (داشتن چنین حالتی به مدت 3 ماه، به معنای پرخوابی است) از بیمار می پرسد و سوابق پزشکی فرد را مورد بررسی قرار می دهد. آزمایش خون، سی تی اسکن و تست خواب (پلی سومنوگرافی) از بیمار گرفته می شود تا فعالیت های مغز در هنگام خواب ثبت شود.

درمان پرخوابی

آمفتامین، متیل فنیدات و مودافینیل، از جمله داروهایی هستند که برای درمان پرخوابی تجویز می شوند.

در صورتی که فرد مشکل آپنه انسدادی خواب نیز داشته باشد، به هنگام خواب ماسکی بر روی بینی قرار می گیرد. این دستگاه به طور مداوم جریان هوا را به سمت سوراخ های بینی می فرستد و راه های تنفسی باز نگه داشته می شوند.

راه کارهایی برای کاهش میزان خواب آلودگی و پرخوابی وجود دارد، از جمله:

– محدود کردن مصرف کافئین و نیکوتین قبل از خواب

– اجتناب از مصرف غذاهایی سنگین و محرک که بر دستگاه گوارش تاثیر می گذارند

– داشتن برنامه خواب مناسب

– تغییر محیط خواب و ایجاد محیطی آرامش بخش

برخی از خدمات دکتر یاراحمدی فوق تخصص مغز و اعصاب :

با تشکر، مدیریت سایت دکتر یار احمدی فوق  متخصص مغز و اعصاب

میاستنی

میاستنی

میاستنی گراویس

میاستنی گراویس یک بیماری خود ایمن مزمن عصبی- عضلانی است، که درآن سیستم ایمنی فرد، اشتباها به سلول های خود حمله می کند و منجر به ضعف عضلاتی می شود که مسئول تنفس و یا حرکات سایر قسمت های بدن، از جمله بازو و پاها هستند. علت این بیماری، اثر اتو انتی بادی ها بر محا اتصال عصب به عضله میباشد و تظاهر آن خستگی و ضعف پیشرونده در عضلات بدن میباشد.
ضعف عضلانی که به هنگام فعالیت بدنی شدت می گیرد، یکی از نشانه های بارز این بیماری است. ماهیچه های صورت، عضلات کنترل کننده حرکات چشم، گردن و یا جویدن، بیشتر تحت تاثیر این اختلال قرار می گیرند.​

میاستنی

میاستنی

علت میاستنی گراویس

میاستنی گراویس، به دلیل اختلال در انتقال پیام های عصبی به عضلات رخ می دهد.
تیموس، که در بالای قفسه سینه قرار دارد، غده ای است که عملکرد ایمنی بدن را کنترل می کند و احتمالا با بیماری میاستنی گراویس در ارتباط می باشد. به نظر می رسد که این غده، دستورات نادرستی را به سلول های در حال رشد سیستم ایمنی می فرستد و در نهایت منجر به بروز اختلال اتوایمیون می شود.

علائم میاستنی گراویس

این اختلال، شروع ناگهانی دارد و احتمال دارد که علائم به سرعت تشخیص داده نشوند. در بیشتر موارد، ضعف عضلات چشم، افتادگی پلک و دوبینی بخصوص هنگام عصر و شب.بارزترین نشانه بیماری خواهد بود. اختلالات بلع و یا با عجله صحبت کردن، از دیگر علائم و نشانه های این بیماری می باشد. شدت بروز علائم در افراد متفاوت است. علائم و نشانه های میاستنی گراویس عبارت است از:
• افتادگی یکی از پلک ها و یا هر دو که اصطلاحا پتوزیس نامیده می شود.
• تاری دید، به علت ضعف عضلات کنترل کننده حرکات چشم ها
• تغییر در حالات صورت
• بلع دشوار
• تنگی نفس
• احساس ضعف در بازوها، دست، پاها و یا گردن
میاستنی گراویس در هر دو جنس (زن و مرد) اتفاق می افتد، اما بیشتر در میان زنان جوان (زیر 40 سال) و یا مردان (بالای 60 سال) دیده می شود. میاستنی یک بیماری وراثتی و یا واگیردار نیست. اما احتمال انتقال برخی آنتی بادی ها از مادر به جنین وجود دارد. عواملی از جمله، خستگی، استرس، بیماری و یا مصرف برخی از داروها، می توانند منجر به تشدید علائم این بیماری شوند.

تشخیص میاستنی گراویس

پزشک متخصص مغز و اعصاب با بررسی معاینات فیزیکی، آزمایش خون و اندازه گیری آنتی بادی ها، نوار عصبی و یا سی تی اسکن از قفسه سینه و غده تیموس به تشخیص میاستنی گراویس می پردازد.

درمان میاستنی گراویس

خوش بختانه، امروزه این بیماری قابل کنترل است و روش های درمانی بسیاری برای کنترل و کاهش ضعف عضلانی وجود دارد، از جمله:
• تیمکتومی (Thymectomy). در این روش، با برداشتن غده تیموس، علائم این بیماری کمتر خواهد شد و یا تعادل میان انتقال پیام های عصبی برقرار خواهد شد.
• داروهای مهار کننده کولین استراز. این قبیل دارو ها به بهبود انتقال پیام های عصبی و افزایش قدرت عضلات کمک می کنند.
• داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی. مکانیسم عمل این داروها به این صورت است که با سرکوب تولید آنتی بادی های غیر طبیعی، باعث بهبود و تقویت قوای عضلانی می شوند.
• پلاسمافرز. در این روش، آنتی بادی های غیر طبیعی در پلاسما از خون جدا می شوند و در مقابل، پلاسمای بهتری جایگزین می شود.

برخی از خدمات دکتر یاراحمدی فوق تخصص مغز و اعصاب :

با تشکر، مدیریت سایت دکتر یار احمدی  فوق متخصص مغز و اعصاب

اسپاسم شیرخوارگی

اسپاسم شیرخوارگی

اسپاسم شیرخوارگی، اختلال نادر و در عین حال خطرناک مغزی است که به صورت تشنج و صرع در نوزادان و کودکان زیر یک سال ظاهر می گردد. این سندروم می تواند باعث مرگ نوزاد و یا ناتوانی های ذهنی و رشدی شود. این اختلال عمدتا در چهار ماهگی شدت می گیرد، اما برخی از نوزادان از همان ماه اول به این سندروم مبتلا می شوند.

اسپاسم-شیرخوارگی

اسپاسم-شیرخوارگی

علت اسپاسم شیرخوارگی

این سندروم در پی اختلالات و یا آسیب های مغزی، پیش از تولد نوزاد اتفاق می افتد. تقریبا 70 درصد اسپاسم های شیر خوارگی دلایل مشخصی دارند، از جمله:

  • تومورهای مغزی
  • اختلالات ژنتیکی و کروموزومی
  • آسیب های زمان تولد
  • عفونت های مغزی
  • مشکلات مربوط به رشد مغزی در رحم مادر

این موارد می توانند باعث اختلالات مغزی و در نهایت بروز اسپاسم شوند. اما در نهایت این سندروم به دلیل اختلالات عصبی ظاهر می شود.

علائم  اسپاسم شیرخوارگی

علائم  سندروم اسپاسم  شیرخوارگی می تواند به سادگی افتادن سر به پایین باشد. در برخی موارد، پرش های ناگهانی دست و پا نیز دیده می شود. علائم این سندروم عمدتا در زمان بیداری اتفاق می افتد.

جهت تشخیص اسپاسم شیرخوارگی، الکتروانسفالوگرام و یا موج نگاری مغز داده می شود. در این روش، الکترود ها داخل جمجمه نوزاد قرار داده می شوند، تا الگوهای مغزی مورد بررسی قرار بگیرند. متخصص مغز و اعصاب، هم چنین به بررسی فعالیت مغز در حین بروز اسپاسم می پردازد. اکثر نوزادان مبتلا به این سندروم، اختلالاتی رادر فعالیت های مغزی شان دارند.

در صورت تشخیص اسپاسم شیرخوارگی، سایر تست ها و آزمایشات از جمله MRI و عکس برداری از مغز، به تشخیص اختلالات ساختار مغز نیز کمک می کند. در صورت عدم درمان، این سندروم می تواند منجر به بروز عوارض بعدی، از جمله مشکلات دیداری، گفتاری، شنوایی و یا نوشتاری شود.

درمان اسپاسم شیرخوارگی

جهت درمان، هورمون کورتیکواندروتروپیک تجویز می شود. این هورمون که به طور طبیعی در بدن تولید می شود، به داخل عضلات کودک تزریق خواهد شد. این تزریق، یکی از موثرترین روش ها در قطع اسپاسم می باشد. اما از آن جایی که یک داروی فوق العاده قوی با عوارض جانبی است، اغلب در دوزهای پایین تزریق می شود.

داروهای استروئیدی و یا داروهای ضد تشنج، از دیگر اقدامات درمانی هستند.

در صورت عدم بهبودی کودک با روش های دارویی، سایر اقدامات درمانی از جمله، جراحی و در آوردن قسمتی از مغز که منجر به بروز تشنج شده است،صورت می گیرد.

Source: https://www.healthline.com

برخی از خدمات دکتر یاراحمدی فوق تخصص مغز و اعصاب :

با تشکر، مدیریت سایت دکتر یار احمدی متخصص مغز و اعصاب

مالتیپل اسکلروزیس

مالتیپل اسکلروزیس

مالتیپل اسکلروزیس که با عنوان MS نیز شناخته می شود، بیماری التهابی است که مغز و نخاع را درگیر می کند و منجر به بروز مشکلاتی از قبیل تاری دید، ضعف و یا عدم تعادل در هنگام راه رفتن می شود. علائمی نظیر عدم تمرکز و حواس پرتی، سفت شدگی عضلات و یا مشکلات ادراری در افراد مبتلا به MS دیده می شود.

این بیماری عمدتا در سنین بیست تا سی سالگی اتفاق می افتد و احتمال بروز آن در زنان دو برابر مردان می باشد.

درمان مالتیپل اسکلروزیس، علائم این بیماری را تسکین می دهد و روند پیشرفت را به تاخیر می اندازد.

مالتیپل-اسکلروزیس

مالتیپل-اسکلروزیس

علائم مالتیپل اسکلروزیس

علائم این بیماری در هر فرد متفاوت است و می تواند بر هر قسمتی از بدن تاثیر بگذارد. اما برخی از شایع ترین علائم عبارتند از:

  • خستگی مفرط
  • مشکلات راه رفتن و یا عدم تعادل
  • تاری دید
  • اسپاسم و گرفتگی عضلات
  • مشکلات مربوط به کنترل مثانه و بی اختیاری ادرار

بسته به نوع و درجه بیماری، شدت علائم در افراد، متفاوت خواهد بود.

علت بروز مالتیپل اسکلروزیس

MS یک بیماری اتوایمیون است و زمانی رخ می دهد که سیستم ایمنی اشتباها به بخش های سالم بدن از جمله، سیستم اعصاب مرکزی حمله می کند. در این بیماری، سیستم ایمنی به بخش های احاطه کننده و محافظ اعصاب که اصطلاحا میلین نام دارد، حمله می کند. آسیب و التهاب میلین منجر به ایجاد اختلال در پیام رسانی اعصاب و در نهایت ظاهر شدن علائم بیماری MS می شود.

علت اصلی حمله سیستم اعصاب مرکزی به میلین هنوز کامل مشخص نشده است. اما، ژنتیک و انتقال ژن های معیوب از والدین به فرزندان می تواند یکی از علل تحریک این وضعیت باشد. کمبود ویتامین D، سیگار و یا عفونت ها از جمله عوامل تاثیر گذار بر این آسیب و التهاب هستند.

درمان مالتیپل اسکلروزیس

درمان قطعی برای این بیماری وجود ندارد، اما برخی از شیوه های درمانی به تسکین علائم بیماری کمک می کنند. از جمله:

  • درمان و کنترل عود بیماری با تجویز داروهای استروئیدی
  • درمان مخصوص برای علائم بیماری

مراقبت های فردی بخش بسیار مهمی در این بیماری محسوب می شود. افراد مبتلا به MS، بایستی:

  • مراقب سلامتی و یا رژیم غذایی خود باشند. افرادی که این موارد را رعایت می کنند، زندگی شان کیفیت بهتری دارد و بیشتر فعال خواهند بود.
  • ورزش و فعالیت را حتما داشته باشند. با انجام این کار، میزان خستگی فرد کاهش می یابد، تحرک بیشتر می شود و عملکرد مثانه و روده نیز بهبود پیدا می کند.
  • سیگار را کنار بگذارند.

MS و بارداری

خوش بختانه این بیماری تاثیری بر باروری زنان نمی گذارد. تنها ممکن است برخی از داروهایی که برای درمان بیماری تجویز می شوند، بر باروری زن و یا مرد تاثیر بگذارند.

زنان مبتلا به MS، بارداری طبیعی، کودکانی سالم و دوران شیردهی خوبی را خواهند داشت. احتمال عود بیماری در بارداری کم است، اما احتمال عود در ماه های بعد از زایمان وجود دارد. مصرف داروها در دوران بارداری ادامه پیدا می کنند، مگر اینکه بنا به صلاحدید پزشک قطع شوند.

Source: https://www.nhs.uk

برخی از خدمات دکتر یاراحمدی فوق تخصص مغز و اعصاب :

با تشکر، مدیریت سایت دکتر یار احمدی متخصص مغز و اعصاب

بیماری ام اس

بیماری ام اس

دکتر یاراحمدی متخصص مغز و اعصاب  در مصاحبه با هفته نامه سلامت می گوید : ام اس یک بیماری خود ایمنی و التهابی است که مغز و نخاع یا سیستم اعصاب مرکزی را هدف می گیرد. در این بیماری، بدن آنتی‌بادی هایی علیه خود ترشح می کند که به میلین یا غلاف چربی پوشاننده اعصاب آسیب می رسانند. عصب هایی که وظیفه پیام‌رسانی با سرعت بالا را برعهده دارند به صورت قطعه قطعه با غلاف میلین پوشیده شده‌اند. این غلاف امکان انتقال پرشی پیام ها از یک نقطه به نقطه دیگر را فراهم می کند. پیام‌رسانی به صورت پرشی به جای انتقال ممتد، سرعت هدایت عصبی را در بدن افزایش می دهد. حال اگر فیبرهای عصبی تشکیل‌دهنده ماده سفید مغز و نخاع توسط آنتی‌بادی های بدن مورد هدف قرار بگیرند، بخش هایی از غلاف پوشاننده خود را از دست می دهند. درنتیجه سرعت هدایت پیام های عصبی کاهش می یابد و یا انتقال‌رسانی در آن ناحیه مختل می شود.

بیماری ام اس

بیماری ام اس

شیوع بیماری ام اس

بیماری ام اس در افراد جوان و خانم های 29 تا 35 ساله شیوع بیشتری دارد. با این حال می تواند در سنین دیگر نیز بروز پیدا کند. این بیماری در ابتدا ممکن است خود را با علائم بالینی خاص مثل حمله های ضعف بینایی در یک چشم یا التهاب عصب بینایی و یا حمله های حسی دیگر مثل گزگز و مورمور یا سوزن سوزن شدن و بی‌حسی در دست و پای یک طرف نشان دهد. درواقع علائم بالینی ام اس معمولا یک طرفه هستند. بنابراین اگر فردی در هر دو دست یا پا دچار احساس خواب‌رفتگی شود، نباید نگران بیماری ام اس باشد. از دیگر علائم این بیماری می توان به اختلال تعادل در راه رفتن و زمین خوردن اشاره کرد. ام اس در موارد خیلی نادر ممکن است با تشنج نیز ظهور پیدا کند.

تشخیص بیماری ام اس

یکی از راه های تشخیص بیماری ام اس، بررسی علائم بالینی و حمله های عصبی بیمار است. حمله های ام اس براساس محل درگیری در مغز و مسئولیت و عملکرد آن ناحیه در سیستم اعصاب مرکزی می توانند با نقص ها و علائم مختلف همراه باشند. البته حمله های عصبی تنها زمانی به عنوان حمله ام اس در نظر گرفته می شوند که علائم آنها فقط در یک طرف بدن باشند و حداقل برای 24 ساعت ادامه پیدا کنند. بنابراین تاری چشم یک طرفه‌ای که کمتر از چند ساعت بهبودی پیدا کند، به هیچ وجه نباید حمله ام اس درنظر گرفته شود. علاوه براینها برای تشخیص ام اس باید حداقل 2 حمله در 2 نقطه مختلف به فاصله حداقل 1 ماه اتفاق بیفتند.

تصویربرداری ام آر آی از دیگر راه های تشخیص ام اس است. بخش های از بین رفته میلین در این بیماری به صورت پلاک های سفیدرنگ در ام آر آی مشخص می شوند. این موضوع به تشخیص محل درگیری و تعداد ضایعات ام اس نیز کمک می کند. با انجام ام آر آی همزمان با تزریق مواد حاجب می توان به جدید یا قدیمی بودن پلاک ها یا ضایعات ام اس پی برد زیرا معمولا بعد از گذشت 1 تا 3 ماه از ضایعه، پلاک تشکیل شده روی اعصاب، دیگر ماده حاجب را به داخل خود راه نمی دهد. در این وضعیت با تزریق ماده حاجب، پلاک در ام آر آی مشخص نمی شود. در حالی که پلاک های جدید به دلیل ناپایدار بودن دیواره دورشان با جذب ماده حاجب در ام آر آی قابل مشاهده هستند.

برای تشخیص ام اس می توان از آزمایش مایع مغزی نخاعی نیز استفاده کرد. این آزمایش که OCB (Oligoclonal Bands) نام دارد در بیش از 80 تا 90 درصد از بیماران مبتلا به ام اس، مثبت می شود. برای تشخیص قطعی ام اس علاوه بر بررسی علائم بالینی، یافته های تصویربرداری و آزمایش مغزی نخاعی باید آن را از سایر بیماری ها با علائم مشابه از جمله طیف وسیعی از بیماری های روماتیسمی افتراق داد. بنابراین لازم است فرد تمامی آزمایش های روماتیسمی را هم انجام دهد.

انواع بیماری ام اس

بیماری ام اس را می توان بر اساس رفتار و شخصیت بالینی آن به 4 گروه تقسیم کرد؛ از جمله RRMS، PPMS، SPMS و PRMS:

– شایع ترین نوع بیماری، RRMS یا ام اس عود کننده – فروکش کننده است که شامل مجموعه‌ای از حملات عودکننده یا جدید و بهبودپیداکننده می شود. برای مثال در این بیماری، فرد ممکن است ناگهان دچار حمله در یک چشم شود، طوری که چشم تار شده و دچار کاهش قدرت افتراق رنگ ها و کنتراست آنها می شود. همچنین در حرکت دادن، دردناک خواهد بود. این حمله معمولا 2 هفته تا 1 ماه طول می کشد و با مصرف کورتن یا بدون درمان کاملا بهبود می یابد. اما مجدد بعد از گذشت مدتی فرد به حمله‌ای دیگر در نقطه دیگری از بدن دچار می شود. برای مثال ممکن است فلجی یک پا یا گزگز و مورمور شدن و کرختی در یک سمت بدن را تجربه کند. تمامی این حملات بیشتر از 24 ساعت طول می کشند و با گذشت زمان بهبود می یابند.

– نوع دوم بیماری، PPMS یا ام اس پیش‌رونده اولیه است. این نوع ام اس از ابتدا سیر پیش‌رونده داشته و بهبود پیدا نمی کند. درواقع حمله های آن پشت سر هم رخ می دهند و هر بار نقص هایی جدید از خود باقی می گذارند. بیماران مبتلا به این نوع ام اس معمولا خیلی سریع و طی چند سال قدرت حرکت را از دست می دهند و به ویلچر احتیاج پیدا می کنند. همچنین به تدریج ممکن است در خطر مرگ قرار بگیرند.

– ام اس پیشرونده ثانویه یا SPMS، نوع دیگری از این بیماری است در ابتدا به شکل RRMS یا ام اس عود کننده – فروکش کننده تظاهر پیدا می کند اما از یک نقطه به بعد دیگر بهبود پیدا نکرده و پیشرفت می کند.

– نوع چهارم ام اس، PRMS یا ام اس پیش‌رونده – عود کننده است. در این نوع ام اس، بیماری با یک شیب ملایم به طور دائم پیشرفت می کند. حین پیشرفت نیز فرد دچار حمله های متعدد و بهبود یابنده می شود.

بیماری های دیگری نیز وجود دارند که در طیف ام اس قرار می گیرند؛ از جمله بیماری «دویک» یا «نورومیلیت اپتیکا» که بیشتر باعث گرفتاری ناحیه گردن، نخاع و چشم ها می شود. ام آر ای سر و مغز این بیماران معمولا سالم است اما در ناحیه گردن آنها ضایعه دیده می شود. این بیماری نیز به علت ترشح آنتی‌بادی توسط بدن رخ می دهد و با تظاهرات مختلف عصبی همراه است. بیماری «دویک» نسبت به ام اس بدخیم تر است. ضایعات این بیماری معمولا برگشت‌پذیر نیستند. درمان آن هم تا حدودی با ام اس متفاوت است.

عوارض بیماری ام اس

بیماری ام اس با عوارض خاصی همراه است که باید مورد توجه و درمان قرار بگیرند. برای مثال اختلال نخاعی و اسپاسم مثانه در این بیماری می تواند باعث تکرر ادرار شود. در این وضعیت با جمع شدن کمترین میزان ادرار در مثانه، فرد دچار احساس فوریت یا بی‌اختیاری ادرار خواهد شد. برای بهبود این حالت می توان از داروهای شل‌کننده مثانه استفاده کرد. علاوه براین، درصد بالایی از بیماران مبتلا به ام اس دچار اختلالات روحی روانی از جمله اختلال اضطرابی و افسردگی می شوند. این بیماری ها نیز حتما باید مورد توجه قرار گرفته و درمان شوند. از آنجایی که بین کمبود ویتامین D و بروز ام اس ارتباطی خفیف یافت شده است، این بیماران باید حتما تحت نظر پزشک از مکمل های ویتامین دی و کلسیم استفاده کنند. درمورد بهبود ضایعات حرکتی ناشی از این بیماری، انجام فیزیوتراپی مکرر می تواند بسیار موثر و سودمند باشد. بیماران مبتلا به ام اس باید از قرار گرفتن در معرض گرمای زیاد نیز پرهیز کنند. حضور در محیط های گرم، استفاده از پتو و لباس های گرم و خوابیدن در نزدیکی شوفاژ و منابع حرارتی می تواند با ایجاد پدیده آتوف، علائم این افراد را تشدید کند.

انواع درمان های بیماری ام اس

درمورد ام اس هنوز درمان قطعی متصور نیست اما افق درمان در آینده بسیار روشن و خوش‌بینانه است و دانشمندان در حال کار و تحقیق در این زمینه هستند. در حال حاضر برای کنترل این بیماری از داروهای خوراکی و تزریقی متعددی استفاده می شود که بیشتر آنها را اینترفرون ها و داروهای تضعیف کننده سیستم ایمنی تشکیل می دهند.

درمان های خط اول ام اس، به 2 گروه تزریقی و خوراکی تقسیم می شوند. از درمان های تزریقی می توان به انواع اینترفرون ها (Betaferon/Rebif/Avonex) و گلاتیرامراستات (Osvimer/Copamer) و از درمان های خوراکی می توان به تری فلونوماید (Triflunomide) مثل قرص اوباژیو (Tebazio)، دی متیل فومارات (با برندهای Diphosel و Zadiva به صورت کپسول های 120 و 240 میلی گرم) اشاره کرد. درمان های خط دوم شامل Fingolimod و کپسول و آمپول Tysabri Natalizumab)) می شوند. در صورت عدم پاسخ به درمان های خط دوم باید از درمان های خط سوم استفاده کرد. از جمله این درمان ها می توان به Rituximab، آلمتوزوماب (Alemtuzumab) و داروهای شیمی‌درمانی Novantrone یا Mitoxantrone و Cyclophosphamide اشاره کرد. البته این نوع شیمی‌درمانی امروزه کمتر برای درمان ام اس به کار می رود.

تمامی این درمان ها برای RRMS (ام اس عود کننده – فروکش کننده) کاربرد دارند. البته در بعضی موارد برای SPMS (ام اس پیشرونده ثانویه) و PPMS (ام اس پیش‌رونده اولیه) نیز استفاده می شوند. خوشبختانه ایران از درمان های روز دنیا برخوردار است و حتی بعضی از داروهای ام اس را به کشورهای دیگر صادر می کند. البته اخیرا در جهان برای PPMS دارویی به نام اکرلی زوماب یا Ocrevus کشف شده است که هنوز در ایران موجود نیست.

برخی از خدمات دکتر یاراحمدی فوق تخصص مغز و اعصاب :

با تشکر، مدیریت سایت دکتر یار احمدی متخصص مغز و اعصاب

توصیه هایی برای بیماران مبتلا به صرع

توصیه هایی برای بیماران مبتلا به صرع

مراقبت های لازم برای بیماران مبتلا به صرع

بیماران صرع علاوه بر مصرف دارو باید مراقبت های لازم را انجام دهند و فقط به مصرف دارو اکتفا نکنند. بهترین داروی ضد صرع هم اگر در بیماری که مسائل ضروری را رعایت نمی کند تاثیر لازم را ندارد . سه موضوع مهم در مراقبت های بیماران صرع شامل :
1. خستگی
بیماران مبتلا به بیماری صرع باید حدالمقدور از انجام فعالیت و اموری که آنها را از لحاظ بدنی خیلی خسته می کند پرهیز کنند.
2. بی خوابی
کلیه افراد برای اینکه بتوانند کارایی وبهره وری بالایی را در انجام فعالیت های اجتماعی داشته باشند لازم است که خواب کافی داشته باشند بر طبق نظر متخصصان خواب ،انسان بالغ باید حدود 7/5 تا 8 ساعت در شبانه روز خواب داشته باشند . این موضوع در بیماران مبتلا به صرع اهمیت ویژه ای دارد زیرا بی خوابی یکی از عواملی می باشد که باعث تحریک یا تشدید حملات صرع می باشد .
3. استرس و هیجان

توصیه هایی برای بیماران مبتلا به صرع

توصیه هایی برای بیماران مبتلا به صرع

بیماران مبتلا به صرع حتی اگر داروی مناسبی مصرف کنند در صورتی که در محیط های پر استرس و پرتنش قرار گیرند احتمال بروز حمله صرع افزایش پیدا می کند . لذا لازم است تمام بیماران مبتلا به صرع از حضور در محیطها و شغل های پر استرس پرهیز کنند .
این عوامل در بیماران صرع باید در نظر گرفته شود زیرا فردی که داروی مناسبی مصرف می کند در حالی که صرع به داروها پاسخ می دهد با این وجود فرد دچار حمله تشنج می شود.

رژیم غذایی بیماران مبتلا به صرع

ثابت شده است در بسیاری از افراد مبتلا به این بیماری مصرف غذاهایی که دارای طبع سرد می باشند به صورت مکرر و متناوب باعث تشدید صرع در آنها می شود . غذاهایی مانند ماهی پلو ، دوغ ، ماست ، قرمه سبزی، کوکو، هندوانه از جمله این موارد هستند. طبق تجربه شخصی بیماران صرع حملات انها همراه با مصرف اینگونه غذاها اتفاق می افتد. این بدان معنی نمی باشد که فرد غذاهای با طبع سرد استفاده نکند بلکه در صورت مصرف آنها باید از غذاهای گرم هم به همراه آنها مصرف کند . زیرا عدم مصرف برخی از مواد غذایی مانند لبنیات باعث ایجاد مشکل ( پوکی استخوان ) می شود. بیماران باید تعادلی بین غذاهای گرم و سرد برقرار کنند که بدن دچار سرد شدن بیش از حد نشود.

انواع بیماری صرع

بیماران صرعی به دو صورت می باشند : افرادی که بدون علائم پیش گویی کننده هستند، افرادی که دارای علائم بوده و می توانند حملات صرع را پیش بینی کنند. به طور کلی در بیماری صرع علائمی به نام اورا وجود دارند که در برخی صرع های ناحیه ای دیده می شود. بیماران قبل از اینکه دچار حملات صرع شوند دچار علائمی به شرح ذیل می شود:
• چشمشان فلش می زند
• در دیدن تصاویر دچار اختلال می شوند
• حالت تهوع دارند
بعد از این علائم (حدودا بعد از گذشت 15 دقیقه) دچار حملات صرع می شوند. اینها کم خطر تر بوده و قابل پیش بینی می باشد . در افرادی که علائم اورا وجود ندارد و به صورت ناگهانی به سراغ آنها می آید باید مواردی را برای پیشگیری از حملات صرع رعایت کرد. از جمله این اقدامات :
• اجتناب از رفتن به ارتفاعات بلند
• سوار شدن در موتور
• رانندگی کردن
• استحمام به تنهایی ( بسیاری از بیماران در حمام دچار سوختگی می شوند زیرا دچار حملات صرع شده و نتوانسته اند دمای آب را تنظیم کنند)
• شنا کردن در استخر و دریا می باشد
رعایت این موارد برای این بیماران الزامی می باشد .

کلاین لوین

کلاین لوین

سندرم کلاین لوین یکی از اختلالات شایع و عصبی نادر و پیچیده است که به دلایل ناشناخته ای اتفاق می افتد. کلاین لوین یک نوع بیماری است که شخص را بصورت دوره ای بسیار خواب آلود می کند که به طوری که گاهی ممکن است شخص بیست ساعت در طول شبانه روز بخوابد. در اثر ابتلای فرد به این بیماری تغییراتی در خلق و خو وی رخ داده و سطح هشیاری و ادراک وی از محیط اطراف کاسته می شود. این سندرم در درجه اول در نوجوانان و در درجه دوم در کودکان یا بزرگسالان اتفاق می افتد. این سندرم یک بیماری نادر است که از بین هر یک ملیون شخص یک نفر را مبتلا می کند.

کلاین لوین

کلاین لوین

علائم سندرم کلاین لوین

نشانه های کلاین لوین در دوره های یک هفته تا یک ماه ظاهر می شود. بعد از این دوره ها بیمار به حالت طبیعی برگشته و از هیچ نوع عوارضی رنج نمی برد. این دوره ها معمولا چند بار در سال اتفاق می افتد و در طول دوره بیمار از علائمی به شرح ذیل رنج می برد:

  • خواب آلودگی مفرط و خواب زیاد، بطوریکه بیمار روزانه از 15 تا 21 ساعت در روز می خوابد. بقیه ساعت ها را بیمار برای غذا خوردن و رفتن به دستشویی و انجام سایر کارهای ضروری از خواب بر می خیزد. بیمار هنگام ابتلا به این دوره بیماری، توان رفتن به سرکار یا مدرسه یا کارهایی که مستلزم هشیاری هستند را نخواهد داشت.
  • افزایش اشتها و زیاده روی در تناول غذا. معمولا بیمار در هنگام ابتلا به این بیماری غذاهایی را مصرف می کند که قبلا آنها را تناول نمی کرده است و این عارضه در نصف بیماران مشترک است.
  • افزایش میل جنسی. این عارضه شدت کمتری نسبت به موارد مذکور دارد که معمولا این عارضه در مردان بیشتر دیده می شود.
  • استرس و نگرانی و احساس ناراحتی هنگام بیداری بیمار. همچنین ممکن است بیمار دچار وسواس فکر یا هذیان یا سایر اختلالات روانی شود که به شدت موجب ناراحتی بیمار می شود.

همانگونه که ذکر شد این بیماری دوره ای بوده و علائم آن برای مدتی ظاهرمی شود و پس از گذشت چند هفته یا یک ماه از بین می رود. معمولا علائم این بیماری با افزایش سن نیز از بین می رود.

دلیل ابتلا به سندرم کلاین لوین

دلیل اصلی ابتلا به سندرم کلاین لوین تا کنون ناشناخته مانده است، بطوریکه عکس ساده از سر و سی تی اسکن و ام آر آی مغز و نخاع بیمار کاملا طبیعی بوده و هیچ مشکلی را نشان نمی دهد. اما با استفاده از بررسی ها و پژوهش های نوین کمبود جریان خود در ناحیه تالاموس و اطراف آن در سی تی فوتونیک مشاهده شده است. همچنین در سال 2014 بررسی های دقیق نشان داده که این بیماری مربوط به مشکلات متابولیسم در ناحیه مغز می باشد. بنا به برخی نظریه ها این بیماری ژنتیکی بوده و مربوط به عوامل وراثتی می شود.

یکی از بیماران کلاین لوین که سالها از این بیماری رنج می برد به مطب دکتر یاراحمدی برای درمان مراجعه می کند برای مشاهده فیلم آن روی ادامه مطلب کلیک کنید.

منبع:www.alnoum.com

برخی از خدمات دکتر یاراحمدی فوق تخصص مغز و اعصاب :

با تشکر، مدیریت سایت دکتر یار احمدی متخصص مغز و اعصاب

آمبولی

آمبولی

واژه آمبولی ریشه یونانی دارد که به معنای گرفتگی یا بسته شدن می باشد.  آمبولیزاسیون روشی غیر جراحی است که در درمان برخی از بیماری ها کاربرد دارد. هنگامی که یک لخته خون یا جسمی دیگر از طریق شریان ها باعث بسته شدن مسیر رگ ها شود از روش آمبولیزاسیون برای باز کردن مسیر رگ استفاده می شود. این روش در سال 1848 میلادی توسط کارل رودولف کشف شد. در حقیقت آمبولی یک توده عروقی جدا شده در حال حرکت می باشد که دورتر از محل تشکیل آن متوقف شده و باعث بسته شدن مسیر رگ ها می شود. شایان ذکر است که این توده می تواند جامد، مایع ویا حتی گاز باشد.

آمبولی

آمبولی

انواع آمبولی

گونه های مختلف آمبولی در بدن وجود دارد که باعث ایجاد انسداد های رگ در مناطق مختلف بدن می شوند که عبارتند از:

  • لخته های خونی: گرفتگی رگ ناشی از لخته های خون
  • آمبولی کلسترل: انسداد رگ ناشی از کلسترل که معمولا به دلیل اسکلروز اتفاق می افتد.
  • آمبولی چربی: انسداد ناشی از قطرات چربی یا شکستگی استخوان
  • آمبولی هوا: انسداد رگ ناشی از حباب گاز است که یک بیماری پاتولوژیک تلقی می شود.
  • آمبولی عفونی: انسداد رگ توسط باکتری.
  • آمبولی بافتی: انسداد رگ ناشی از مقدار بسیار کمی از بافت بدن.
  • آمبولی ناشی از جسم خارجی: انسداد رگ ناشی از مواد کوچک خارجی.
  • آمبولی مایع آمنیوتیک: انسداد رگ ها در اثر بافت جنین یا مایع آمنیوتیک یا مو یا سایر مواردی که در جفت وجود داشته و وارد رگ ها می شوند.
  • آمبولی ریوی: انسداد ریه در اثر یک لخته خون.
  • آمبولی مغزی: انسداد شریان های مغز در اثر لخته خونی.
  • آمبولی قلبی و سایر آمبولی ها …

آمبولی و رشد غیر طبیعی رگ های مغز را برای برآمدگی رگ های مغز که ممکن است پاره شده و یا پاره نشده باشند انجام دادرشد غیر طبیعی رگ های مغز مانع از خونرسایی به مغز (رساندن خون سالم به مغز) که مملو از اکسیژن است، شده و باعث ایجاد عواملی از جمله اختلالات بینایی، دو بینی، درد، مشکلات عصبی و آسیب های مغزی می شود.

درمان آمبولی

در ابتدا با استفاده از عکسبرداری و یا سی تی اسکن و ام آر آی آمبولی مشاهده شده و مکان اصلی آن تشخیص داده می شود. سپس ناحیه مورد نظر توسط متخصص بی حسی موضعی شده و پس ایجاد زخم نسبتاً کوچک کاتتر وارد پوست می شود و به محل AVM انتقال یافته و سپس کویل ها در محل مورد نظر قرار می گیرند، سپس کاتتر برداشته شده و برای جلوگیری از توقف خونریزی از فشار استفاده می شود.

منبع:

ar.wikipedia.org

www.altabibi.com

برخی از خدمات دکتر یاراحمدی فوق تخصص مغز و اعصاب :

با تشکر، مدیریت سایت دکتر یار احمدی متخصص مغز و اعصاب

سکته مغزی

سکته مغزی

سکته مغزی عبارتست از یک اختلال عصبی ناگهانی که در آن رگ خونی مغز توسط یک لخته یا تکه ای از لخته که کنده شده و عروق ریزتر مغز را مسدود میکند(آمبولی) انسداد پیدا کرده یا رگ پاره شده یا آُسیب می بیند، که این امر باعث قطع خونرسانی در مغز (عدم جریان خون در قسمت گرفتگی یا پارگی رگ) می شود. در نتیجه شخص دچار بیهوشی یا فلج یا ناتوانایی هایی در فعالیت های روزمره خود می شود. سکته مغزی از مهمترین دلایل مرگ به شمار می رود یعنی به گفته دیگر سکته مغزی زندگی انسان را تهدید می کند. سکته مغزی از جمله بیماری های اورژانسی به شمار می رود که شخص مبتلا به آن باید در اسرع وقت تحت درمان قرار گیرد.

سکته مغزی

سکته مغزی

در هنگام سکته مغزی علائم عصبی بسیار سریع و در مدت کوتاهی (در مدت زمان چند ثانیه) ظاهر می شوند. می توان گفت سکته مغزی از جمله شایع ترین بیماری های عصبی در این عصر است. هنگامی که خونرسانی به مغز کاسته می شود جزئی از مغز یا کل آن آسیب دیده و در انجام وظایف خون ناتوان می شود، زیرا که اکسیژن و مواد غذایی که در خون وجود دارد به مغز نمی رسد که در نتیجه باعث از بین رفتن سلول های مغزی خواهد شد. شدت سکته مغزی بنا بر میزان گرفتگی یا پارگی و خونریزی رگ ها در افراد متفاوت است.

دلایل سکته مغزی

سکته مغزی ممکن است به دلایل مختلف اتفاق افتد:
• گرفتگی مویرگ های خونی مغز
• گرفتگی شریان کاروتید و کنده شدن یک تکه از گرفتگی و آمبولی در رگهای ریز مغزی
• خونریزی مغزی ناشی از افزایش فشار یا اصابت ضربه به سر یا آسیب و پارگی رگ خون به دلیل مصرف داروهای ضد انعقاد خون.

دلایل ابتلا به سکته مغزی

موارد زیر احتمال در معرض گرفتن خطر ابتلا به سکته مغزی را افزایش می دهند، با توجه به بهبودی شیوه زندگی و رعایت برخی موارد می توان از خطر ابتلا به بیماری سکته مغزی را کاهش داد:
• فشار خون بالا
• مصرف دخانیات
• بیماری های قلبی و عروقی
• کلسترول خون بالا
• مصرف مشروبات الکلی
• چاقی مفرط و افزایش وزن
• کم تحرکی و عدم انجام فعالیت های ورزشی
• اعتیاد و مصرف مواد مخدر

عوارض سکته مغزی

حین بروز سکته مغزی ابتدامدت زمانی مغز بدون اکسیژن و مواد غذایی می ماند در نتیجه درمان هر چه سریعتر پس از سکته مغزی بسیار موثر است، هر قدر که این بازه زمانی کوتاهتر باشد احتمال نجات یافتن شخص از مرگ افزایش خواهد یافت. در صورت نجات یافتن شخص از مرگ ممکن است عوارض زیر اتفاق افتد:
• فلج و از کارافتادگی یک قسمت از بدن یا عدم کنترل قسمتی از بدن، به عبارتی شخص توانایی کنترل قسمتی از عضلات خود را از دست می دهد. مثلا شخص توانایی کنترل عضلات صورت یا دست خود را از دست می دهد، که این امر با انجام فیزیوتراپی و تغذیه مناسب و پیاده روی درمان پذیر خواهد بود.
• سختی در گفتار یا بلع غذا یا درک، که در این حالت نیز با مشاوره پزشک های مربوطه قابل درمان است.
• مشکلات روحی و روانی بیمار، که این امر می تواند زمینه افسردگی بیمار را فراهم سازد.
• تکرار مشکل سکته مغزی :
با اتفاق افتادن یک بار سکته مغزی خطر اتفاق افتادن آن مجدداً افزایش می یابد.
منبع:
www.mawdoo3.com

برخی از خدمات دکتر یاراحمدی فوق تخصص مغز و اعصاب :

با تشکر، مدیریت سایت دکتر یار احمدی متخصص مغز و اعصاب